AGATHUS-DAEMON


AGATHUS-DAEMON
I.
AGATHUS-DAEMON
Alexandrinus, scripsit de mundosecundum sententiam Ptol. Vosl. de Hist. Graec. l. 4. p. 501. et de Scient. Mathem. c. 42.
II.
AGATHUS-DAEMON
apud Ptolemaeum, ubi de Nilo, Μέγα Δέλτα καλεῖται, καθὸ εντρέπεται ὁ μέγας ποταμὸς καλούμενος Α᾿γαθὸς Δαίμων, ενρέων διὰ τȏυ Η῾ρακλεωτικοῦ ςτόματος, εἰς τὸν καλούμενον Βουβαςτιακὸν, ὃς ῥεῖ διὰ τȏυ Πηλουσιακοῦ ςτόματος, Magnum Delta vocatur, ubi diverticulum facit magnus fluvius, dictus Agathus-Daemon, qui per Heracleoticum ostium defluit; Bubastiacum amnem ex se saciens, qui effluit per ostium Pelusiacum: maior est Nili pars, quae per ostium Heracleoticum sive Canopicum in mare erit. Idem Agathos-daemon, ἐκτρέπεται εἰς Βουβαςτιακον fluv. qui exit ostiô Pelusiacô, h. e. diverticulum ex se facit, cui nomen est Bubastiaci fluminis; qui proin amnis ἐκτροπη tantum est, ab auctore flumine deducta: quae postea alias atque alias subinde ectropas generat, quae per diversos exitus in mare devolvuntur. Vide Salmas. ad Solin. p. 477.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.